1-фаза: «Өкпелік» фаза (жұқтырғаннан кейінгі алғашқы 2 апта)

• Құрғақ жөтел: ұстамалы, жиі түнде күшейеді.
• Субфебрильді температура: 37,2–37,5°C.
• Аллергия: теріде кенеттен пайда болатын бөртпе және қышыну.

Жиі кездесетін қателік: Пациенттерді өкпе қабынуынан (пневмониядан) немесе бронхиттен антибиотиктермен емдейді. Бұл паразитті жоймайды, керісінше иммунитетті одан әрі әлсіретеді.
2-фаза: «Ішектік» фаза (1–2 айдан кейін)

• Іштің ауыруы: көбінесе кіндік айналасында немесе асқазан тұсында (төс етегінде).
• Тәбеттің бұзылуы: тамақтан мүлдем жиіркенуден шамадан тыс ашығуға («бөрі тәбетке») дейін.
• Ұйқыда тісті қайрау (бруксизм): жүйке жүйесінің паразит токсиндеріне (уларына) қайтаратын жауабы.
• Астения: өңнің бозаруы, көз астының көгеруі, созылмалы шаршаңдық.

Ересек аскарида — бұл перистальтикаға (ішектің жиырылуына) қарсы қозғала алатын қуатты бұлшықетті «сорғы» (насос).

• Ішек өтімсіздігі: Аскаридалардың шумағы ішек қуысын толығымен бітеп тастауы мүмкін (шұғыл ота жасауды қажет етеді).
• Мүшелерге еніп кетуі: Аскаридалар өт жолдарына еніп кетіп, механикалық сарғаюды (желтуханы) тудыруы немесе тыныс алу жолдарына өтіп, тұншығуға әкелуі мүмкін (әсіресе балаларда ұйқы кезінде).
• Иммуносупрессия (иммунитеттің төмендеуі): Аскаридалар иммунитетті бәсеңдететін заттар бөледі, соның салдарынан адам үнемі ЖРВИ-мен (ОРВИ) жиі ауыра бастайды.

Аскаридоз барлық жерде, әсіресе ауыл шаруашылығы дамыған, климаты жылы әрі ылғалды аймақтарда кең таралған.

• Балалар (3-тен 10 жасқа дейін): құмсалғышта ойнау, қолдарын аузына салу әдеті.
• Саяжайшылар мен бағбандар: қолғапсыз топырақпен жұмыс істеу.
• Көк шөптер мен құлпынайды жақсы көретіндер: аскарида жұмыртқаларының қабығы жабысқақ келеді, сондықтан олар жидектер мен жапырақты салаттардан жай сумен оңайлықпен жуыла қоймайды.